Αφηγητής: Δημήτρης Πηλίτσης

Από το βιβλίο του Βασίλη Μυλωνά “Ιστορίες και Αφηγήσεις της παλιάς εποχής” (Έκδοση Πολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου Ξεριά, 2008)

Οι αγγαρείες

«Μια μέρα με αγγάρεψαν και μένα μαζί με άλλους και σκάβαμε ένα χαντάκι. Έκανε ζέστη και ένα παγούρι νερό, που είχα, το τελείωσα και ξαναδίψασα. Είδα πως ο επιστάτης, που ήταν Βούλγαρος, είχε μια στάμνα νερό και του ζήτησα λίγο.

-Μου δίνεις λίγο νερό; του είπα στα βουλγάρικα.

Αυτός όμως, αντί για νερό, μου έδωσε ένα γερό χαστούκι, που ζαλίστηκα…

-Έτσι μιλάν στον επιστάτη; μου είπε, έπρεπε να πεις, κύριε επιστάτη, σε παρακαλώ, μου δίνεις λίγο νερό; Είπα να σηκώσω τον κασμά να του φέρω μια, αλλά ο άτιμος είχε πιστόλι.

  Ο Βούλγαρος πρόεδρος έμενε στο σπίτι του Βουγιουκλή του Νίκου και ήταν καλός άνθρωπος. Το βράδυ πήγα και τον βρήκα.

-Κύριε πρόεδρε, του είπα, θα φύγω, θα πάω στο βουνό, να γίνω αντάρτης.

-Γιατί Δημητρό, παιδί μου; με ρώτησε όλο απορία.

-Γιατί αυτό κι αυτό έπαθα σήμερα απ’ τον επιστάτη.

Ο πρόεδρος ζάρωσε τα φρύδια του. 

-Όχι, Δημητρό, κάτσε δω που κάθεσαι. Αυτόν τον άχρηστο θα τον διώξω απ’ το χωριό.

  Τι έκανε δεν ξέρω και την άλλη μέρα είχαμε άλλον επιστάτη και όπως φαίνεται του έκανε συστάσεις και μας φερνόταν καλά. Ο πρώτος δεν ξαναφάνηκε, αλλά εμένα μου έμεινε το χαστούκι, που δεν το ξεχνώ».

•